Nuże, szkapy! bierzcie się w kupę! Jeszcze tylko jeden lasek, tylko
Stefan Żeromski utrapieniach wewnętrznych, rąbiąc martwymi rzutami rąk, rozszarpując skomplikowaną, nerwową grą palców jednostajne pasmo swej tęsknoty. Można by powiedzieć, iż nie słyszał muzyki wydobytej przez
powiem z czasem, tylko mię o nic nie pytaj. - Jedno mi powiedz, na Boga! Skąd się tu wziąłeś? - Idę w stronę Krakowa. - Idziesz? - Tak. - Czemuż, na Boga! idziesz piechotą? - Bo jestem w ostatniej
Cytat
się paliło, pobiegł do sąsiedniej izby, przyniósł stamtąd dwa piękne pistolety dziwerowane, z kolbami bogato srebrem nabijanymi, i położył je przed dziedzicem na stole. - Kontynuuj waszmość, jeśli
zanadto ciepły na pracę tak intensywną. Troszkę zanadto zachlapane spodnie - brr! - zachlapane żydowskie spodnie! Nieco zanadto przemoczone skarpetki - brr! - przemoczone żydowskie skarpetki!
Cytat
i mankietów nie czekał długo. Tegoż dnia po południu przymierzał właśnie frak w swoim pokoju i nie bez uczucia rozkoszy krygował się przed lustrem, przybierając co najozdobniejsze pozy, gdy
największą szybkością pognał nas ku wyspom. Ale dopiero w połowie października ujrzeli my przylądek Samana. Wkrótce wpłynęli my do zatoki Mancenilla i pod miastem Cap-Français rzucili kotwicę. Odtąd