papiery i książki rachunkowe, rozrzucone na stole. Wziął w rękę
Stefan Żeromski mnie obraża? I do tego jeszcze tu przed panem adwokatem, który nas obu, pana i mnie, tylko z litości toleruje? Pan wcale nie jest lepszym człowiekiem ode mnie, bo pan także jest oskarżony i ma także
jak w pewnej chwili ze wzniesionymi ramionami, poruszając swobodnie i miękko rękoma, starał się przedstawić coś, czego K. nie mógł pojąć, mimo że pochylony do przodu, nie spuszczał oczu z rąk. W
Cytat
jedynie na ordynarnych słowach, na które pan sobie bezwstydnie pozwala. - Nie powinno się go było puszczać na wolną stopę - rzekł student, jakby chciał wytłumaczyć kobiecie obrażającą wypowiedź
swojej i... niech cię wszyscy diabli! Za chwilę chrapał. Skoro tylko ciemne rano dało widzieć szyby okienka w dużym pokoju, Rafał przelazł przez śpiącego snem kamiennym i jak umiał, jak mógł
Cytat
niedźwiedzie, który na czele orszaku pomykał. Blask złotych ogni w dymie - płatami rozdzierających noc, o kilka wiorst na płaszczyźnie widoczny, kładł przed oczy zaspy, parowy, urwiska i wskazywał
ducha. Żołnierze wyrywali szuflady, rozbijali drzwi szaf - i nie znajdowali nic zgoła. Nawet oficerowie rzucali oczyma po kątach, szukając jakiegokolwiek pożywienia - nadaremnie. Wszystko to