Stefan Żeromski Teraz już sama Baśka niosła go przez bezdroża. Przystanęła czasem i wyciągnąwszy szyję brała chrapami powietrze. Wówczas jego ręka gładziła pieszczotliwie piękną grzywę. Z ust mu się wymykały uradzić, jak ci pomóc, ja z mojej strony muszę ostrożnie obchodzić się z adwokatem, ten znowu z dyrektorem, a ty miałbyś chyba wszelkie powody przynajmniej mi pomóc. Zamiast tego ulatniasz się. W