Bogu, aby żyta gradem nie wybijał i strzegł od podpalacza?
Stefan Żeromski wijąca się wśród niziny. Śniegi już stajały i pierwsza trawka, szczyk rzadki, bladozielony, rozpościerać się poczynała nad bystrą wodą. Po tej to ledwie widocznej runi tańczyli na bosaka
popchnięcia, ale wobec całkiem prostych wypadków, jak też wobec szczególnie trudnych są często bezradni, a ponieważ bezustannie dniem i nocą obracają się w ciasnym kole swych ustaw, nie mają
Cytat
przeczuła, tamte wykombinowała, a jeszcze inne po prostu wywąchała, nikt w Nawłoci niczego się nie domyślał. Przyjechała droga paniusia Kościeniecka, najmilsza sąsiadka, porozmawiać o pikniku -
dziękował w listach swych Cezaremu za tak chwalebne prowadzenie się i postępy w naukach. Matka odczytywała te ustępy zatwardziałemu recydywiście i osiągała na chwilę coś w rodzaju skruchy i żalu za
Cytat
Wskazywali go szpadami, prąc, gniotąc i goniąc Hiszpanów ku następnej baterii u wylotu ulicy Engracia, gdzie się już zaczynał biały od słońca, wydłużony plac Cosso. W miejscu zdobytym ulica Engracia
niemieckie wołające o pomoc, jęki i przekleństwa. - Do kupy! - wołano. - Do kupy, mości panowie! - komenderował przygodny wódz. - Wziąć się za ręce, i w tył! - Osaczą nas, w tył! - wołali wszyscy.