rujnował się na modne haweloki. Na południowym wybrzeżu Krymu pan
Stefan Żeromski - przechylać się i wyginać. Zapewne w celu zagrzania tu i tam podczas tak chłodnego poranka, zadzierała i tak już krótką koszulinę - albo znowu zasłaniała się nią bezskutecznie, gdy zanadto w jakim
K. uśmiechnął się i obracał lekko swą rękę w jej miękkich dłoniach. - Właściwie - rzekł - nie jestem do tego powołany, by wprowadzać tu ulepszenia, jak się pani wyraziła, i gdyby pani to
Cytat
mój mąż, który właśnie owej niedzieli miał urlop; przenieśliśmy meble, urządziliśmy znowu nasz pokój, później przyszli jeszcze sąsiedzi, rozmawialiśmy przy świecy, słowem, zapomnieliśmy o sędzim
Laura była niepodobna do siebie samej. Uderzająco odmiennie przedstawiała się jej stopa w lakierowanym pantofelku, ta sama stopa, co z tak sprężystą, żelazną mocą wpierała się w żelazo strzemienia.
Cytat
po wzgórzu, obok dwu wypróchniałych siostrzyc-wierzb, na dziedziniec. Już w ganku siedział na drewnianym zydelku stary pan Olbromski w swej wyszarzanej bekieszy i odwiecznej rogatywce. Ujrzawszy z
dawali się zjeść w kaszy. Żołnierz stary, wyćwiczony, w stu bataliach się terał. Tam to zawrzało! Skłębiły się i zagmatwały te dwa wojska, wżarło się jedno w drugie. Dawaj bić! Bagnet szczęka w