niepokoju...
Stefan Żeromski oczyma w dziwne smutne orszaki i widowiska... Z tych marzeń obudził go przejmujący głos Gudina: - Mottet! Garcia-Piles! Lantennac! Le Gras! Kapitan wydobył się z pomiędzy żołnierzy i podszedł do
bzdyczycie jeden po drugim utartymi na proszek do zębów frazesami, nie kontrolowani przez żaden rozum postronny. Mózg klasy robotniczej! Paradne! - Jest jeden warunek: dyskrecja! Nie piśniesz o tym
Cytat
powoli, musiał do późna pozostać w biurze i było już po dziesiątej godzinie, gdy wreszcie stanął przed drzwiami adwokata. Nim jeszcze zadzwonił, rozważał, czy nie byłoby lepiej wypowiedzieć
bez miłosierdzia, psubraty! Huzar podniósł na niego oczy przekrwione i pokazał swą rozpłataną głowę. W istocie, skorupa krwi zwiększała się ciągle na skudłanych włosach. - A to tak gadaj! - rzekł
Cytat
miasta rodzaj chatek, szałasów, namiotów, a przede wszystkim kuczek. Spali w tych schroniskach nie tylko sarni, ale i ich rodziny, które przyniosły im zapasy i napoje. W chwili gdy Rafał nadszedł,
do przykopy, te zapomniane obszary lasów, rosnące samowładnie takież jak przed wiekami, takie same, być może, jak na zaraniu świata, były bliskie jego duszy, chorej z miłości. Pchało go, żeby