- Pójdź, dziecię, ja cię uczyć każę.
Stefan Żeromski na twarzy brata jawnie się paliła. Uczucie sympatii jego w tej sprawie było po stronie księcia. Piotr, tak na poły stojąc z rękoma opartymi na poręczy krzesła, wołał: - Michcik, Michcik! W głosie
przyniosła? Mistrz katedry patrzał w pole śnieżne czystymi oczyma, jakby szukając tam słów, które wyrzec należy. Wzruszył po dziecięcemu swą wielką głową i chrapliwym głosem, naraz zwróciwszy się do
Cytat
Pasażerowie błagali maszynistę, żeby jechał - przewodnik, który był poniekąd władzą nad reemigrantami, wchodził z nim w pertraktacje. Maszynista oświadczał sucho, że musi w swej lokomotywie zrobić
mnie za huzara, za kucharza i podstarościego. Chciałbym mu się odwdzięczyć, a nie mogę, jak bym pragnął. Otóż... Książę Gintułt patrzał mu w oczy ze skrytym złym uśmiechem. - Uwolnić "obywatela"...
Cytat
bez trudu, zgłosić jego przybycie. Dwa razy usiłował wspiąwszy się na palce coś powiedzieć, ale człowiek z podium nie zwracał na niego uwagi. Dopiero gdy ktoś z podium zauważył go i wskazał
latające po niezmierzonych skałach, po urwiskach, które zachodziły swymi zębami tak szczelnie jedne za drugie, że przesmyk obok rzeki Wydawał się podobnym do pieczary bez wyjścia. Kiedy niekiedy