Budynki były w stanie opłakanym: waliła się w gruzy stara gorzelnia
Stefan Żeromski kiedy zaś bez mała dwa tysiące ludzi przemięsiło go obcasami, to kompania, idąca w tyle, musiała już brnąć przez tę zaspę, zarabiając się powyżej kolan. Mimo to pod nieustanną komendą i zachętą
Olbromski cały był w ogniu. Szarpała go wczorajsza rana. Teraz dopiero czuł stłuczenia od pchnięć bagneta. Płomienie miał w oczach i w głowie, a jednak zimno go trzęsło. Wlókł w sobie śmiertelne
Cytat
nie sklepowego pochodzenia. Kiedy zaś Baryka wszczął indagację u służby, kto - u kaduka! - bobruje po jego pokoju i zostawia w nim rozmaite części ubrania, okazało się, że to panna Karolina wszystko
sztucer dziwerowany, jakiego jeszcze twoje oko nie oglądało na tym padole. Teraz na ciebie kolej: mów, co czytasz? - Sztucer... - szepnął Trepka przymrużając oko -to mogłoby być ciekawe. Ale gdzież
Cytat
w grubym murze. Miał fosfor sycylijski i jeden kamień przezroczysty, wydający z siebie jasność słońca. Użył go do oświetlenia i ciasnymi zeszedł schodami. Tu, będąc już pod powierzchnią morza,
szelesty zwiastujące przerwanie ciszy, która dławi i przygniata niejako do ziemi. Szczególniej dokuczała mu zazwyczaj jesień. W ciszy jesiennego popołudnia, zalegającego Obrzydłówek od przedmieścia