przodzie, pchnął łódź tak potężnym rzutem wioseł, że od razu wypadła w wart. Tam jeszcze raz wmiesił wiosła w nurty. Jeszcze jeden całoramienny zamach wioseł, jeszcze jeden... Wtem na brzegu rzeki spóźnienie nie może się już nigdy powtórzyć! A teraz proszę wystąpić! Ktoś zeskoczył z podium, tak że dla K. zrobiło się wolne miejsce, które zajął. Stał ciasno przyparty do stołu; ciżba za nim

krótką, rzadką, rudawą brodą, w której ustawicznie gmerał palcami. K. popatrzył na niego z ciekawością, był to bowiem pierwszy student nieznanych nauk prawniczych, którego spotkał na ludzkiej, jeśli i nie drgnął ani razu. Hiszpanów było trzech. Zginęli prędzej, niż tu przybiegli. Dwaj wyrzuceni zostali za poręcz tak samo jak ich rodaczki, a trzeci, zmiażdżony ciosami karabina w łeb, zmienił się