wytchnienia, podczas obiadu czy chwilowej przerwy w robocie,
Stefan Żeromski byli bolszewikami, lecz czy posiadacie ich męstwo? - "Pewnym męstwem ja się nigdy nie pochlubię, ja przed bliźnich drżę męczeństwem, w otchłań spychać ja nie lubię"... - To są stare, magnackie,
austriackiego oficera. Ręka Rafała spoczęła na ramieniu towarzysza, a, skrzywione usta wykaszlały: - Krzyś... boisz się? Tamten drgnął jak od dotknięcia nagiego ciała soplem lodu. - Nie boję .się! -
Cytat
przerwał sobie w tym miejscu i spojrzał na cicho siedzącego sędziego śledczego, zdawało mu się, że widzi, jak ten właśnie jednym spojrzeniem dał znak komuś w tłumie. K. uśmiechnął się i rzekł: -
kipczackim. Panowie bracia w kapotach, w opończach, burkach, w butach wysmarowanych dziegciem albo i bez butów, ujrzawszy nas jadących poczęli coś wniebogłosy ryczeć i wyrywać z pochew szable. Tegoż
Cytat
oczy złotego mroku. Słyszał w głębi swej duszy szelest sukni dawno zmarłych rodziców, echo, brzmiące pod ciemnym sklepieniem, rozmowy prowadzonej między wonnymi dymami czci i pokory. Podniósł oczy
pani Kościenieckiej w pilnym interesie balowym, nie cierpiącym zwłoki. Spokojnie czekał. Gdzieś daleko, na piętrze, słychać było rozmowę. - Śmiech. - Śmiech był kobiecy. Ale i męski. Dwie kobiety i