znaczenia. Przed czterema laty przysłał mi tatko ratami dwieście
Stefan Żeromski węgierskim krojem. Dekę zawsze sam składał we czworo pod kulbakę, według zasad starszego wachmistrza, o pięć palców od przedniej łopatki. - A dekę wytrzepać, wytrzepać nie raz i nie dwa!... -
siedząc w kucki na miejscu i wodząc oczyma po ogrodzie i murach. Wieszał mu się na ramionach płaszcz bezsennego sumienia. Obojętne wiedzenie dawało znać, że wypadnie chyba przesadzić mur ogrodowy i
Cytat
zwrócił się do całej trójki: - Wybaczcie, panowie, nie mam chwilowo niestety czasu przyjąć panów. Proszę panów bardzo o wybaczenie, ale mam do załatwienia pilny interes na mieście i muszę
widział, ale po zwyczaju z pychy mącisz w głowach i w sumieniach... - Mości panie! -zapienił się Zajączek szarpiąc ręką szpadę. - Żebyśmy nie zapomnieli, żeś między nami rangą najstarszy - ciągnął
Cytat
markietanów, z których każdy miał numer dający mu prawo do dwu wozów. Wnet piesi i jadący markietanie oraz markietanki zaczęli sarkać i odwoływać się do dywizyjnego wagenmajstra, ażeby usunął nową
Zanurzył usta we włosy, na węzeł związane jednym ruchem, utopił je w wonnych, suchych kędziorach. A kiedy znowu zniżał się do ramion, nie doznał już oporu. Uszy jego słyszały, jak rwie się i kipi to