mamidłem. Ich nic nie wstrzyma, toteż w duszach ich nie ma "miękkich
Stefan Żeromski piersi pchnięć bagnetu, szarpali zębami ręce i twarze żywych i umarłych, jak psy oszalałe z dzikiej miłości swojej, gdy nie dają napadniętego domostwa. Skłute i roztrzęsione na bagnetach krwawe ich
latając po złomach. Wtem prędki błysk ślepej latarni jak gzygzak piorunu padł na figurę Cedry. Wtedy on podniósł pistolet i rzekł spokojnie po francusku: - Kto tu jest? Milczenie. Po chwili drugi,
Cytat
których dawniej nie rozumiał i nie cenił. Posyłał jej do zimnej głębi grobu wiadomość tamtymi słowy, iż wiosna przyszła znowu - iż ptaszek złotopióry, wiwilga boża-wola, którego tak lubili pokazywać
kańczuga. Tym porządkiem upływał dzień za dniem. Przy końcu stycznia, w niedzielę rano, Zofka, ulubienica rodzicielska, weszła do stancji Rafała i rzekła krótko: - Jegomość tatuńcio kazał, żebyś z
Cytat
morderstwami. Pastwiono się na jeńcach wojennych. Wyszła taka zasada, że każdy jeniec wojenny ma skonać wśród tortur. Murzyn złapany z bronią w ręku, a nawet i bez broni, ale w .polu, wszystko
szeptem: - Dzięki tobie mam... mam na tej ziemi... jeszcze jeden dzień... Michcik zbliżył się wyprostowany, z dłońmi wzdłuż bioder. - Do nóg panu dziedzicowi!... Pan kapitan... książę... darował