Wszystka krew spłynęła nagle do serca starowiny. Pośpiesznie
Stefan Żeromski przerwany został, a ten i ów ze słuchaczów nachyla ku swej szklanicy szyjkę wspólnego fiasco, skłonił się przed pierwszym młodzieńcem z brzegu i spytał: - Racz mię waszmość objaśnić, jaka to jest
prywatnym mieszkaniu, lecz zgoła gdzie indziej -z cicha wycedził wysmukły, wytworny w każdym ruchu młody mężczyzna, ślicznie odziany i szeleszczący jedwabiem. - Ba, to rzecz wiadoma! - prawił
Cytat
stwierdzając słowne zapewnienie. - Co to za picie! Gardzisz mną, niby z tej racji, że ja jestem szlagon, niby burżuj, a ty czerwony bolszewik. Och, grubo się mylisz, Czaruś... Grubo! Rozkraj serce
wątła, blada, trochę kulejąca dziewczyna, która dotychczas zamieszkiwała własny pokój, przeprowadzała się do pokoju panny Blirstner. Całymi godzinami widziało się ją człapiącą przez przedpokój.
Cytat
Gdańska. Pali go teraz spokój tego trupa, urąga mu nieruchoma głowa i dumnie zaciśnięte usta... Zbudził go z tych marzeń niezwykły hałas. Ktoś chodził po sieni ze światłem, głośno klął, gadał,
naprzeciwko księdza Anastazego, gibnął się gwałtownie i byłby uderzył kapłana głową w piersi, gdyby nie to, że trafił już w próżnię. Oprzytomniawszy Baryka zobaczył nad głównym siedzeniem zamiast