zamykać serce tak szczelnie, jak się zamyka wieko trumny nad drogimi
Stefan Żeromski zamieszkał na wsi, chodził w zgrzebnej bieliźnie, bez kapelusza i butów, żeby dostojny smakosz jadł chleb razowy, kaszę, rzepę, rzodkiew, pogryzał czosnek - wystrzegał się jak ognia wina, alkoholów,
broń, której mundur nosisz? Młody oficer zmierzył go oczyma, ale odpowiedział z galanterią: - Miło mi powitać rodaka... Czy może kandydata do stanu wojskowego? - Właśnie, właśnie... - A no! Co do
Cytat
to doskonale, jak wielkiego wysiłku owocem było zastosowanie względem niego koniecznej grzeczności w chwili, gdy stary pan tak dalece był zajęty synem, że się potykał na progach, potrącał o odrzwia
szynkwasu. Po chwili jeszcze ciszej wrócił. Konie wprowadzone pod dach, do stajni, która stanowiła jakoby przedsionek oberży, parskając chrupały obrok. Dość już długo trwał ten cichy wypoczynek, gdy
Cytat
daje prawie żadnego światła. Że Block mimo to czytał, świadczyło, jak jest posłuszny. - Miło mi to słyszeć - powiedział adwokat - ale czy czytał aby ze zrozumieniem? W ciągu tej rozmowy
bezeceństw, miedzy rozszalałą tłuszczą przesuwał się Cedro zstępując ze Schodów. Stanął wreszcie u drzwi na dole i spojrzał w górę. Szukał oczyma kapitana Wyganowskicgo. W owej chwili za bandą