niestrudzonymi uderzeniami podkopywane, zlatywały ze szczytów i
Stefan Żeromski nurtem, łódeczkę. Chłop w kożuchu chwycił silnie każdego z nich za ręce i wciągnął do łodzi. Mruknął ze srogim gniewem: - Późno! Dzień wylazł... Kazał im przytulić się do dna, sam siedząc w kucki na
pocałunek pokoju. Wyciągniętą ręką dotykała palców każdego i z cicha, z uszanowaniem i pokorą wymawiała tajemnicze "słowo" Feix, co znaczy: "Szkoła". Oczy jej były spuszczone, a cudne, prawie
Cytat
jaśnie panem - "Panie, świeć nad jego duszą"... Maciejunio, dostrzegłszy rannego gościa na sofie, zafrasował się, zmartwił, o mało nie płakał. Jakże to! Jeszcze śniadania nie ma na stole, a gość,
którą okryła się była, widać, przed chwilą zabierając się do snu. Powieki spuszczone rzucały długi cień rzęs na białe, zadumane policzki. Oczy Rafała przywarły do jej ust rozchylonych, do jej czoła,
Cytat
Rafałowi z szeregów. - Niemiec Niemcu brat! - Podłe psy saskie! ze środka bitwy w tył poszły... - Tysiąc dwieście głów, stu pięćdziesięciu huzarów, dwanaście armat, wszystkie swoje trzy bataliony
Wszyscy mieli ogolone łby. Gdy Wyganowski z Cedrą wchodził na schody pierwszego piętra, ujrzał przed sobą w zwojach i kłębach dymu prochowego dwu ludzi w gałganach, z białymi czaszkami, którzy