węzłem, co spaja pokolenia umierające z rodzącymi się, wypływa z
Stefan Żeromski narzeczonych puściła się przodem, dając z oddali znaki wojownikom, żeby się pospieszyli. Sadząc na ślicznych koniach w jasnych rolach, tamci dwoje stanowili świetne stadło. Cezary mruknął: - Dobre
widziane dawno i niedawno - przypiekał żelazem rozżarzonym w wielkim ogniu cierpień proletariatu i nędzarzy. Nie dał mu wracać w wydeptaną, wygodną kolej uczuć i popędzał go na nowe drogi. Czy Lulek
Cytat
pewną swoistą uczuciową podnietę. Nie zwierzał się nigdy szczerzej nawet Hipolitowi Wielosławskiemu. Teraz sprawiała mu istotną przyjemność, jakąś duchową ulgę całkowita opowieść o swoim minionym
zjeść, do stu piorunów! Że sami się natkacie i opijecie grzanym winem, to nie racja, żeby ludzie o suchej gębie przemarzali dla waszych wybryków! - Lepiej, żeby nas wyjeżdżających jak najmniej oczu
Cytat
Gras patrzy na niego i że się od niechcenia, z pobłażliwością uśmiecha. - Gdzież jest ów chłop? - zapytał nareszcie dowódca. - Trzymam go pod strażą w izbie, przeznaczonej na moją kwaterę.
Olbromski. - Nie pragnę bynajmniej widoku Krakowa. - Powiedz mi.., Czy później... to jest... czy miałeś zamiar wracać do domu, do Tarnin? Rafał namyślał się głęboko. Rzekł z wolna: - Prawdę mówiąc,