Stefan Żeromski żołnierzy. Aż nie mogła wytrzymać: podparła się w boczki, wyskoczyła przed front jeńców i jęła wygrażać im pięściami. Jak opętana od diabła, miotając się tu i tam, krzyczała: - Przyszedłeś Warszawę ostatek sił i zawołał z całej mocy cielesnej i ze wszystkiej mocy ducha: - Do mnie, dzieci wdowy! Rafał Olbromski usłyszał ten okrzyk jak trzask piorunu. Straszna trwoga włosy mu zjeżyła na głowie.